Ingedeeld onder: voelen
Ik kom regelmatig bij vrienden thuis. Zij hebben een hond en elke keer kan ik het niet weerstaan om hem dan toch maar te aaien. Een hond ziet er gewoon zat en knuffelig uit. Het is ook herkenbaar.
Waarom is iets wat er zacht uitziet ook daadwerkelijke zacht.
Een egel heb ik wel eens gezien alleen nog nooit geaaid. ik weet dat het een prikkelende vacht heeft en ik het beestje beter niet kan aaien. Wij weten wat hard of zacht is maar als je het nu zou omdraaien zou je, je rot schrikken. Ik ga uit van wat ik weet.
Structuur voor het oog wil niks zeggen.
Een film over doofstom. Zo is het uitgaan voor mensen zonder gehoor erg moeilijk. Trillingen kleur en licht speelt een belangrijke rol.
Ingedeeld onder: voelen
Als ik mij verdrietig of ziek voel, wordt ik door mijn lichaam gewaarschuwd. Mijn huid is net een cameleon. Het past zich aan aan hoe ik mij van binnen voel.
Je huid kan voelen of iets hard,zacht, harig of ruw is. In je huid zitten hele kleine celletjes, zenuwen, die dat kunnen voelen. Die zenuwen sturen de prikkels door naar je hersenen, zodat je weet wat je voelt.
Een verwarming kan warm aanvoelen, maar soms ook te warm. Mijn handen trekken vanzelf terug. Ik moet dan vanzelf aan een ervaring met de tandarts denken. Mijn kiezen moesten eruit getrokken worden. Mijn lippen waren verdoofd, maar de uitwerking zou later komen. Het was een rare ervaring omdat ik hard op mijn lippen kon bijten zonder dat ik er iets van merkte. Ik werd er wel voor gewaarschuwd. Maar hoe zou het zijn voor mensen die verlamd zijn?
Gevaarlijke situaties moeten een andere oplossing krijgen dan de vorm of structuur. Geluiden bij een object zou een waarschuwing kunnen zijn.
Maarten Wijntjes stelde een onderzoek in naar onze tastzintuigelijke waarneming.
We hebben 04-04-2008 naar aanleiding van zijn onderzoek onszelf een aantal vragen gesteld. Ook kwamen er een aantal opdrachten aan te pas. Deze opdrachten gingen over de zintuigen. Zo hebben we 5 zintuigen: oor,oog,neus,tong en handen. Tenslotte gaat het over de tastzintuigelijke waarneming. Het aanraken van een object zorgt voor een tegenreactie.
De verschillen tussen zien en voelen:
Zien:
- Ver weg en dichtbij
- Materiaal eigenschappen
- Kleuren
- Glimmenheid
Voelen:
- Alleen dichtbij
- Materiaal eigenschappen
- Hard/zacht
- Koud/warm
- Zwaar/licht
- Ruw/glad
Je herkent voorwerpen
Experiment 1: Visuele voorwerp herkenning
Conclusie:
- Meerdere woorden zijn goed
- Voorwerp moet je ooit al een keer gezien hebben.
Experiment 2: Tast zintuigelijke voorwerp herkenning
Een kunstexperiment waarin een film te zien was van Tsui Kuang-yu “an arroy of eighteen copper Guardians in shao-uin to penetrate the perspective. In het experiment is er een proefpersoon aanwezig. Hij ziet niks. Er worden objecten op hem gegooid. Hij moet raden d.m.v het voelen wat deze objecten zijn.
Wij waren zelf ook een experiment aan het beleven. Geblindoekt moesten we een afbeelding met relief aftasten en vanuit daaruit raden wat het zou kunnen zijn. Afbeeldingen die bekender waren werden eerder herkent. De visuele herkenning verliep beter.
Kun je als blind persoon een afbeelding op tastzintuigen als afbeelding plaatsen in je hoofd? Wij hebben deze voorwerpen al eens eerder gezien maar een blind persoon niet. Denken zij in plaatjes of eerder in geur, klanken en structuur?
Een tekening herkennen wij ook al bestaat het uit 3 lijnen.
Kunnen blinden dit ook?
Ingedeeld onder: voelen
t
Ted Langenbach
Mytown komt op de locatie van Nighttown. Het is een club in Rotterdam die binnenkort geopend wordt. Er is een nieuwe manier van energie opwekken. De trillingen van dansende mensen wekt energie op waarmee ander apparatuur zijn werking doet. Het gebruiken van het menselijk lichaam is nog nooit op zo’n manier toegepast.
Zintuigen spreken hier een belangrijke rol.
Mensen die doof zijn voelen deze trillingen. Men is er niet van bewust.
De Rotterdamse horecaondernemers Aryan en Willem Tieleman gaan de kar trekken. Now&Wow goeroe Ted Langenbach wordt artistiek leider. Restaurant Lulu gaat zorgen voor een biologische kaart.
Het bedrijf The Sustainable Danceclub leent alle ingrediënten van concept tot bedrijfsvoering. Zij ontwikkelen zelfs hightech foefjes om zo veel mogelijk energie te genereren tijdens het dansen.
Het is de bedoeling dat de dansvloer schokken opvangt tijdens het dansen. Die energie wordt omgezet in elektriciteit voor de club. Regenwater en zweet worden opgevangen om de wc mee te spoelen.
Om jongeren warm te maken voor het concept heeft The Sustainable Dance Club twee feesten gegeven. Een in Rotterdam, Off Corso en de tweede in Club 11 in Amsterdam. Het concept werd daar al helemaal uitgekleed. De lift werkte niet, want dat bespaart energie. Bezoekers konden fietsen om energie te genereren. Met emmers regenwater de wc doorspoelen en op biologisch bier de avond door.
Nu maar hopen dat de foefjes snel worden geïmplementeerd in MyTown. Dan hoeft niemand met eigen wc-water te zeulen.
Met een zakdoek voor je ogen voel je je net als een blind persoon. je bent machteloos, oplettend, allert en afhankelijk. Je raakt je orientatie kwijt. Je krijgt een dynamische stoornis. De beweging van de mens wordt bepaald door gevoel. Het lijkt of het geluid je in bezit neemt over de keuzes die je maakt. Angst voor onbekende geluiden worden groter. Het lijkt of ze op je af komen. Gehoor wordt versterkt. De hoogte en dewind maakt je onzeker.
Voor een doof persoon is het anders. Beelden kun je niet aanvoelen. Het is minder angstaanjagend. Maar voor het onbekende wordt je niet gewaarschuwd. Je voelt dat je op een open plek staat. Je bent bewust van je vrijheid.
Dudok
De ervaring voor een blind persoon. Veel geluiden van mensen om je heen. Het is benauwend door de holle ruimte. Het lijkt te weerkaatsen waardoor het bedrukkend wordt. Het bestek is een soort ritme van muziek door de mensenmassa heen. De sfeer van de muziek is zeker belangrijk.
Voor een doof persoon. Je ziet de drukte om je heen. Maar kan het niet plaatsen. Het gaat tegen het gevoel in. De bewegingen van mensen maakt je eenzaam en klein alsof je niet deelneemt. Je voelt de sfeer niet.
Centraal Station
Voor een blind persoon. Het is angstaanjagend om daar te lopen. Je voelt mensen langs je heen lopen. De geluiden zijn schel en hard. Je voelt je aangevallen.
Voor een doof persoon. De drukte geeft je geen ruimte. De richting die je op wilt gaan wordt bepaalt. Er zou een passagier achter je kunnen lopen. Te veel actie op een klein gebied. Het onverwachte gebeurt om je heen. Geen rust om NIET om je heen te kijken. Een onrustig gevoel.
